Greek Otaku Network

Το σημείο συνάντησης όσων αγαπάμε τα manga, τα anime και τα asian drama.
 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΕικονοθήκηΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΕγγραφήΣύνδεση
Πρόσφατα Θέματα
» Chuunibyou demo Koi ga Shitai!
Χθες στις 12:28 am από giorgos

» Μουσικά κομμάτια(+covers) από games
Δευ Σεπ 11, 2017 2:46 pm από RA3F3V3R

» My Neighbor, Charles (2015-)
Δευ Σεπ 11, 2017 2:32 pm από RA3F3V3R

» Nightmare Teacher (2016) Mini Series
Πεμ Σεπ 07, 2017 11:45 pm από RA3F3V3R

» The longest journey: Dreamfall
Τρι Σεπ 05, 2017 3:23 pm από RA3F3V3R

» I Am... (2017) Mini Series
Τρι Σεπ 05, 2017 3:01 pm από RA3F3V3R

» Daniel Henney
Πεμ Αυγ 31, 2017 10:31 am από RA3F3V3R

» Frozen Love (2017) Mini Series
Πεμ Αυγ 31, 2017 10:24 am από RA3F3V3R

» Bi (Rain) Artist
Τετ Αυγ 30, 2017 10:42 am από RA3F3V3R

» Best real drama kisses
Τρι Αυγ 29, 2017 12:51 pm από RA3F3V3R

» Dream Home (2010)
Κυρ Νοε 20, 2016 2:43 am από Raiden

» The Wailing (2016)
Σαβ Νοε 19, 2016 10:10 am από eva

» Τελευταίο κορεάτικο τραγούδι που ακούσατε
Σαβ Νοε 19, 2016 10:09 am από eva

» Kdrama ost
Σαβ Νοε 19, 2016 10:04 am από eva

»  ‘Mainstream’ Anime: κριτήριο για να δει κάποιος κάτι ή όχι; (Άρθρο)
Σαβ Νοε 19, 2016 10:00 am από eva

» Ookami Shoujo to Kuro Ouji ( Wolf Girl and Black Prince )
Σαβ Νοε 05, 2016 6:04 pm από eva

» Lee Min Ho
Σαβ Οκτ 22, 2016 1:42 am από nansecrets

» Train to Busan (2016)
Κυρ Σεπ 18, 2016 5:27 pm από eva

» Hana yori Dango manga
Κυρ Σεπ 18, 2016 5:26 pm από eva

» Anime χαμένος χρόνος
Τρι Αυγ 09, 2016 1:58 pm από Juohmaru

Οκτώβριος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
      1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031     
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο
Affiliates
free forum


Terry Candy

KYRVOG KOREAN MOVIES

G.O.T
Facebook
Gotnet

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας

Μοιραστείτε | 
 

 ~The World Of Fairies [ Ulquiorra Fan fic ]

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Stavroylaki
Weaboo
Weaboo
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 933
Ημερομηνία εγγραφής : 28/05/2013
Ηλικία : 19
Τόπος : From the future
Χιούμορ : Εχουμε και απο αυτο :3 !

#1ΔημοσίευσηΘέμα: ~The World Of Fairies [ Ulquiorra Fan fic ]   Κυρ Ιουν 16, 2013 12:49 am


~Mια ιστορια η οποια ειναι αποκλειστικα για τον χαρακτηρα anime/manga Ulquiorra Schiffer απο το Bleach~


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1
 
«Μιλωντας στην σιωπη»
 
«Σιωπη…. Κοιτα να δεις…. Ξερει να σε συντροφευει σαν φιλος, σαν γονεας, σαν συντροφος εδώ περα….
Μια αχανης ερημος με το σκουρο μπλε ουρανο…
Εδώ είναι δυσκολο να δεις φως… είναι ανεπιθυμητο όπως το αλατι για τα ψαρια του γλυκου νερου…
δεν ειμαστε αρκετα ατομα… Τουλαχιστον με την δυναμη και το σωμα….
Οσοι ειχαν αρκετο σκοταδι μεσα τους επεζησαν…
Οι υπολοιποι εχασαν την δυνατοτητα να περπαταν και να νιωθουν την ζεστη αμμο…
Πετανε πανω στο κενο… εχωντας για θεα μια σεληνη…
Ισως είναι το μονο φως που υπαρχει και μπαινει να μας δειχνει που ειμαστε….
Μας δειχνει ότι δεν υπαρχει μερος να σκεφτεις θετικα…
Όλα εδώ είναι ένα ομορφο γλυκο παθιασμενο κενο που δεν μπορει ποτε να γεμισει…
Ένα κενο που μπορει καμια φορα να ζητα κατι να το γεμησει…
Αλλα προτειμα μετα να στεκεται μεγαλοπρεπως και να αγαπα την μοναξια…
Εδώ δεν εχεις φιλους…. Ουτε γονεις…. Ουτε συντροφο …
Ουτε καν καρδια…
Όλα αυτά τα ειχες όταν ζουσες….
Και τωρα που τα εχασες τι σε νοιαζει? Επιβιωσε και κρατα σταθερο το αναστημα σου….»
 
Τα λογια του σκοτεινου πρασινου ιπποτη τα ακουγε μονο αυτος…
Ειτε τα φωναζε ειτε τα ψιθυριζε ειτε τα σκεφτοταν ηταν παντα το ιδιο…
Γενικως όλα στην νεκρη ζωνη ηταν ιδια…
Οι νεραιδες…
Ο τοπος…
Όλα….
 
Ο Σκοτεινος πρασινος ιπποτης ηταν μια περιεργη ηγετικη δυναμη… απομονωμενη από τις άλλες… Αφηνοντας τους το ελευθεριο να κανουν ότι θελουν… Δεν ηταν διατεθημενος να αναζητα στρατο… όπως εκαναν οι υπολοιποι…. Ειχε την μαγικη δυναμη να κανει τα φαντασματα σκελετωμενα οντα και να τα οδηγει στους συνηθισμενους μικρης διαρκειας πολεμους με τον κοσμο των φωτεινων υποκριτων όπως ελεγε τις ζωντανες νεραιδες….
 
Oι σκεψεις σταματουν
«Ulquiorra, Δεν μας επιτρεπεται να περασουμε το απεναντι πεδιο...
Πρεπει να διαπραγματευτεις με τον Σκοτεινο μπλε ιπποτη..»
Γυρνα αργα το κεφαλι του…
Ο σκελετωμενος λοχαγος του…. Όταν ζουσε ηταν υπεροχος ιπποτης στο φεγγαρενιο στρατο….
«Ευχαριστω, Θα παω μονος μου στο μεσαιο πεδιο…»
 
Αργα αργα βηματα…
Όμως του αρεσε η διαδρομη… Όταν περνας από το νεκρο επιπεδο στο σκοτεινο…
Παιρνεις την σκοτεινη πλευρα του φωτεινου σου σωματος…

Και του Ulquiorra του αρεσε η μορφη αυτή…. 


«Ulquiorra , The most empty person»
 
«Λιγα βηματα ακομα…
Ποσο μαρεσει αυτή η διαδρομη…
Είναι σαν τον γερο που επιθυμει να γινει παιδι…
Μπορει όταν φυγει  ξανα να είναι γερος…
Αλλα θα εχει την δυναμη να ζησει…»
 
Οι σκεψεις του και το σπανιο αχνο χαμογελο στο προσωπο του μαρτυρουν την λαχταρα του να ξαναγινει κατι ζωντανο…
Όχι γιατι ηθελε την ζωντανια…
Απλως ηθελε και αυτος όταν γυρισει να εχει παραπανω δυναμη για επιβιωση…
 
Την στιγμη που κλεινει τα ματια για να αλλαξει πεδιο…
Νιωθει μια καρδια να χτυπα… Ένα σκελετωμενο χωρις λιπος σωμα να αποκτα ξανα ζωη…Ένα ματι να αποκτα ανοιχτο πρασινο χρωμα… Και τα ιδια ασπρα ρουχα και ασπρη μιση περικεφαλαια να τον κανουν ξανα τον πιο γοητευτικο ιπποτη στο Φεγγαρενιο Βασιλειο…
Ανοιγει τα ματια του και χαμογελα αχνα…
Εχει νιωσει καλυτερα….
Αλλα….
Το χαμογελο ειχε φυγει από το προσωπο του….
Παροτι ειχε ξαναγινει όπως πριν…. Ένα πραγμα δεν ειχε αλλαξει…
Το κενο που κουβαλουσε μεσα του…
Αυτό ειτε ζωντανος ειτε νεκρος δεν θα μπορουσε να αλλαξει….
Παντα ηταν απομακρος… εσωστρεφης…μοναχικος..
Παντα ηταν…. Κενος….
 
Δεν ενιωθε τιποτα.. ελαχιστες στιγμες ενιωσε πονο και θλιψη….
Ελαχιστες μετρημενες στιγμες
Που φαινοταν το ποσο δυνατος ηταν….
 
Ξαφνικα η σκεψεις σταματουν….
« Ο σκοτεινος μπλε ιπποτης σας περιμενει»
 
Τοτε τα ξεχασε όλα….
Αφοσιωθηκε στα καθηκοντα του…
Σαν σωστος ιπποτης και ηγετης….
 
Ο Σκοτεινος Μπλε ιπποτης ηταν πολύ ηπιος στα θεματα αυτά….
Θα καταφερει να διαπραγματευτεί μαζι του χωρις πολλα πολλα ….
 
«Τι βλεπω, Ο διασημος σκετελωμενος ulquiorra όπως ηταν νεος…
Σιγουρα εκαψες αρκετες καρδιες ιπποτη…»
«Νομιζω δεν είναι αυτό που εχουμε να συζητησουμε…»
Ο Ulquiorra Ποτε του δεν ειχε αγαπησει η ερωτευτει κοπελα… Γενικως δεν μπορει να πει ότι αγαπησε ουσιαστικα κατι…. Δεν θυμαται καν αν αγαπησε κατι ακομα και στα παιδικα του χρονια… αν θεωρουταν παιδικα τα χρονια της σκληρης κακοποιησης στα στρατοπεδα του βασιλειου του φεγγαριου….
«Συγνωμη αγαπητε μου, Λοιπον…. Ακουσα πως με θες για να σου δωσω την αδεια να περασεις απεναντι….»
«Σωστα, Αφου δεν κανεις εσυ τον κοπο να περασεις και να τελειωσεις τον πολεμο με τους υποκριτες πρεπει να το κανω εγω….»
«Υπαρχει λογος που δεν μπορω να περασω Ulquiorra!»
«Δηλαδη…?»
«Είναι εκεινη η σκοτεινη νεραιδα….»
«Θες να μου πεις πως η γκομενα σου φταει για όλα?!»
«Πλακα μου κανεις? Δεν ξερεις την Σαρα?»
«Δεν ειχες την τιμη να μου την γνωρισεις…»
«Σοβαρεψου! Η Σαρα είναι η μεγαλη ηγετης του νεκρου πεδιου…
Είναι η σκοτεινη μπλε νεραιδα με τις τρεις δυναμεις!
Από ότι φαινεται δεν την εχεις ακουστα… Είναι η πιο δυνατη νεραιδα… καμια νεκρη η ζωντανη νεραιδα δεν μπορει να εχει περισοτερρες γνωσεις στην σκοτεινη μαγεια και στο σπαθι από κεινη»
«Ξερει να χρησιμοποιει σπαθι? Ενδιαφερον αντιπαλος….»
«Ουτε να το σκεφτεις αμυαλε ιπποτη! Μπορει να εισαι ο δυνατοτερος ιπποτης στην Ιστορια των ιπποτων αλλα η νεραιδα είναι υπουλη και ξερει να χρησειμοποιει την σκοτεινη μαγεια πολύ καλα…. Και δεν θες να σε κανει σκονη…»
«Μαλιστα, καταλαβα, αλλα γιατι δεν μας αφηνει να περασουμε στο σκοτεινο πεδιο?»
«Θελει να λυσει τα ζητηματα μονη της… Χωρις την διαμειξη αλλων από το νεκρο πεδιο… Περισοτερρο για να μην θεσει τα φαντασματα και τα σκελετωμενα οντα σου σε κινδυνο…»
«Και πως τα παει?»
«Δεν εχει κανει τιποτα απολυτως..»
«Δεν τις μιλησες περι του θεματος?!»
«Προσπαθησα!! Η νεραιδα είναι δυναμιτης! Αν πας κοντρα μαζι της σκαει και δεν μενει τιποτα στο περασμα της!»
«Κουραφεξαλα, Θα παω να τις μιλησω….»
«Εσυ η το σπαθι της?»
«Όχι, θα παω να της μιλησω εγω… Μου φαινεται πολύ ενδιαφερουσα αυτή η νεραιδα...»
«Ετσι είναι η ζωη του σκοτεινου ιπποτη αν θυμασαι….»
 
Και με αυτά τα λογια κατευθυνθηκε προς την εξοδο….
Ετοιμος να παει να συναντησει την Ηγετη του νεκρου πεδιου
«Νεραιδα που να ξερει σπαθι… κουραφεξαλα…θα είναι σαν ολες τις άλλες…

Νταξει ισως και καλυτερη…. » 


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Stavroylaki στις Κυρ Ιουν 16, 2013 5:30 pm, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Stavroylaki
Weaboo
Weaboo
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 933
Ημερομηνία εγγραφής : 28/05/2013
Ηλικία : 19
Τόπος : From the future
Χιούμορ : Εχουμε και απο αυτο :3 !

#2ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ~The World Of Fairies [ Ulquiorra Fan fic ]   Κυρ Ιουν 16, 2013 12:54 am


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2
 
«Ένα κομματι του παρελθοντος»
 
«ΣΗΚΩ ΗΛΙΘΙΟ ΠΛΑΣΜΑ!
Εχεις πολλα να μαθεις εδώ και το πιο βασικο είναι να αντεχεις τα ΠΑΝΤΑ!»
Το μικρο αγορι σηκωθηκε… Καταπονεμενο από την παλη και γεματο γρατσουνιες από την ξιφασκια με τα αληθινα σπαθια σωμα…..
Ένα αγορι με μαυρα μαλλια και περιεργα πρασινα ματια....
Το ειχαν βρει παρατημενο στο σκοτεινο δασος…. Εκει οπου κανεις δεν πηγαινε εκτος από τους στρατιωτες…
Εκει το βρηκαν και το πηραν για εκπαιδευση…
Ο Λοχαγος που το μεγαλωσε για λιγους μηνες σαν να ηταν γιος του ελεγε ότι αυτος ο μικρος είναι αξιος ιπποτης… Γιατι ελεγε φαινεται από τα λαμπερα πρασινα ματια του
«Μπορει να δειχνει τωρα αδυναμος και μικροκαμωμενος… αλλα από τα ματια του βλεπω μια λαμψη… μια φωτια που αργα αργα γινεται πυρκαγια και στο τελος θα φανει μπροστα σε ολους μας… το νιωθω ο μικρος από δω είναι γεννημενος για αυτό το μερος… για την μαχη…»
Βεβαια ο Λοχαγος από τοτε που εφυγε για μια σημαντικη μαχη κανεις δεν εμαθε νεα του….
Και ετσι ο μικρος χωρις καλα καλα να εχει συνελθει αναγκαστηκε να μπει στο στρατο… Υπο την επιτηρηση του Αυστηρου Παρατηρητη των παιδων… Ειχε δεχτει την χειροτερη κακοποιηση αφου σαν ο μικροτερος δεν μπορουσε να ανταπεξελθει….
Τον ελεγαν ulquiorra…. Η τουλαχιστον ετσι ελεγαν τα ρουχα που ηταν μισοσκισμενα… Μπορει και να μην ηταν το αληθινο του ονομα….
Παρα το λογια του λοχαγου… Φαινοταν ο πιο αδυναμος από ολους…. Τουλαχιστον τα δυο πρωτα χρονια…
Μετα τα χρονια αυτά… Η εμπειρια του πανω στις πολεμικες τεχνες… και ο πειθαρχημενος αλλα και σκληρος χαρακτηρας που ανεπτυξε…. Τον εστειλαν στον στρατο μια χρονια νωριτερα…
Ασος στην παλη και ασυναγωνιστος στην Ξιφασκια
Ο Ulquiorra Περασε μια ζωντανη ζωη μεσα στην δοξα…. Μεχρι τον τελευταιο χρονο της ζωης του στον κοσμο του Φεγγαριου….
Πολλοι τον ειχα ζηλεψει… Για το απαραμιλλο θαρρος του… την δυναμη και την αντοχη του…. Και αυτό που δεν καταλαβε ποτε κανεις είναι γιατι αυτος ο ιπποτης… μεσα στην δοξα και στις τιμες… Κρατησε το αναστημα του και ηταν το ιδιο ψυχρος και μοναχικος συνεχεια…. Το ιδιο κενος….
Ετσι ηθελαν να τον εξοντωσουν… Το προσπαθησαν στην αρχη χωρις επιτυχια… ο Ulquiorra δεν ηταν ιπποτης που μπορουσες να τον νικησεις…. Δυνατος και ανελεητος…
Ετσι σκεφτηκαν ένα υπουλο σχεδιο…. Το οποιο ηταν τοσο καλα σχεδιασμενο που όυτε ο ιδιος ο Ulquiorra δεν μπορουσε να ξεφυγει από αυτό…
Ηξεραν πως ο Ulquiorra το αδυνατο του σημειο ηταν η σκοτεινη μαγεια… Δεν μπορουσε να την ελενξει…
Ετσι αποφασισαν να τον στειλουν στην ακρη του Φεγγαροφωτος με λανθασμενη πληροφορια ότι εκει τον περιμενει ο Λοχαγος που τον μεγαλωσε… Ο σκοτεινος μας ιπποτης δεν πιστεψε στην αρχη τιποτα… αλλα πληρωμενοι ιπποτες του σωματος του τον διαβεβαιωσαν… Ο ιδιος με ενθουσιασμο ετρεξε να βρει ισως το μονο ατομο που αγαπησε στην ζωη του…
Βεβαια η περιοχη του Φεγγαροφωτος δεν ηταν τυχαια…
Ηταν μια περιοχη που η σκοτεινη μαγεια γινοταν ανεξελεκτη λογω της μαγικης σκονης που υπηρχε και εκαναν το σωμα ανικανο να σταματησει την σκοτεινη μαγεια που ισχορουσε…. Και διαλεξαν συγκεκριμενη μερα να το κανουν οπου η σκονη ηταν τετραπλασια….
Βεβαια αυτό που εκανε χειροτερα τα πραγματα είναι ότι εκει ζουσαν μεγαλα τερατα τα οποια δεν μπορουσες να τα νικησεις χωρις μαγεια…
Και ο ulquiorra σαν ιπποτης ειχε μαθει να χρεισημοποιει καθαρα μαυρη μαγεια…
Και ετσι μεσα στην μαχη ενιωσε το σωμα του να καιγεται και το μυαλο του να τρελενεται…
Ενώ τα αυτια του ακουγαν τα γελια των εκτελεστων του…
Και εκεινη την στιγμη… Στην ασπρη ζεστη αμμο του φεγγαροφωτος…

Εκλεισε τα ματια του…. 


«Μαυρη Νεραιδα απομακρυνθειτε!»
 
«Το Ξερεις ότι η Σαρα είναι μαυρη νεραιδα?!» «Δηλαδη?! Τι εννοεις?!» «Δεν διδασκεται την Μαυρη μαγεια… Την εχει ηδη μεσα της!» «Μην μου πεις ότι….» «Ναι… Η Σαρα πρεπει να καταγεται από τις υποεξαφανιση σκοτεινες νεραιδες… Εχουν θανατωθει ολες λογω της μη ελενχομενης μαυρης μαγειας που χρησειμοποιουν… Η Σαρα όμως εχει αναπτυξει κατά πολύ την Μαγεια των νεραιδων των κηπων… Ενώ δεν εχει χρησειμοποιησει ποτε μαυρη μαγεια!» «Ώστε για αυτό είναι ορφανη… Υπαρχει φημη ότι η μητερα της ηταν σκοτεινη νεραιδα των τριων δυναμεων και την θανατωσαν μερικες μερες μετα την γεννα της Σαρας… Τρομαχτικο…» «Ζει μονη της ετσι?» «Την ειχε μεγαλωσει μια γρια γυναικα η οποια ηταν πολύ αρρωστη και δυστυχως δεν ζει πλεον» «Λες να την εκανε κατι η Σαρα?!» «Δεν θελω να το σκεφτομαι πραγματικα!» «Είναι πολύ ψυχρη κοπελα… Παροτι είναι πολύ καλη στις επιδοσεις της…» «Και εμεις και οι καθηγητες της σχολης πρεπει να ειμαστε μακρια από αυτή την κοπελα… Αν μπλεχτουμε με την μαυρη μαγεια δεν θα μπορουμε να ξεμπλεξουμε!!!!»
 
Τα ιδια λογια κάθε φορα στο τμημα των νεραιδων των κηπων…
Κυριο θεμα συζητησης εδώ και πολύ καιρο ηταν Η Ψυχρη Σαρα και η μαυρη μαγεια που υπαρχει μεσα της…
Οι Σκοτεινες νεραιδες ηταν κατι σαν μισες ζωντανες νεραιδες και μισες νεκρες…. Οσο μεγαλωναν η νεκρη τους φυση εβγαινε στην επιφανεια και εκανε τον ζωντανο τοπο ασχημο μερος για αυτές και την σκοτεινη τους μαγεια… Ετσι θανατωνονταν με ασχημους τροπους…. Η Σαρα εκεινη την περιοδο ηταν 16 … Καπου στα ορια της νεκρης της Φυσης… Παρολαυτα δεν ειχε χρησειμοποιησει ποτε της μαυρη μαγεια και ειχε αναπτυξει την μαγεια της Νεραιδας των κηπων… Ενώ διαβαζε πολλα βιβλια και ονειρο της ηταν να γινει Νεραιδα των τριων στοιχειων…
Ολο αυτό το διαστημα το περνουσε κανωντας ειδικες εξετασεις με τους καθηγητες της για να σιγουρευτουν ότι δεν θα γινει κατι κακο στο μελλον με την σκοτεινη μαγεια που υπαρχει μεσα της…
Ευτυχως ηταν σε πολύ χαμηλα επιπεδα και ολοι ηταν ανακουφισμενοι.. Εκτος από το προληπτικο μερος του σχολειου και αυτων που ειχαν βρει την Σαρα ως κυριο στοχο για σχολια και κοροιδιες…
Και εκει που ολοι πιστευαν πως η Σαρα θα γινοταν η πρωτη σκοτεινη νεραιδα χωρις την μαυρη μαγεια να εισχωρει πληρως στο σωμα της… Όλα αλλαξαν σε μια μερα…
 
Όταν γυρνουσε στο μοναχικο της Σπιτι το βραδυ… Δεχτηκε επιθεση από ένα πλασμα το οποιο κανονικα δεν θα επρεπε να ηταν εδώ… Ηταν ένα σκοτεινο πλασμα από το Φεγγαροφως…. Το ειχαν φερει καποιες συμμαθητριες που ηθελαν να ξεοφορτωθουν την Σαρα και να την κανουν να βγαλει την μαυρη μαγεια από μεσα της ώστε να θανατωθει…
Η Σαρα αλλιως δεν μπορουσε να κανει… Επρεπε να πειραματιστει με τα μαγικα που ηξερε…
Και ξαφνικα… Συνηδειτοποιει ότι το πειραμα της ειχε επιτυχια και ειχε βγαλει από μεσα της τα τρια στοιχεια!
Οι συμμαθητριες κοιτουσαν εντυπωσιασμενες…
Όμως ξαφνικα.. μια μαυρη αυρα ειχε βγει μεσα στο φως… Η Σαρα ενιωθε το κεφαλι της να τρελενεται…. Το σωμα της να γεμιζει αρνητικη ενεργεια… Και ξαφνικα… Μακρια μαυρα μαλλια… Μαυρο φορεμα…. Μαυρα ματια….
Σοκαρισμενες οι Συμματριες ειχαν δει την Σαρα σαν σκοτεινη νεραιδα…
Δεν εχασε το μυαλα της Η Σαρα και εριξε ένα φωτεινο ξορκι στο Τερας…. Για καποιο περιεργο λογο το ξορκι ειχε την ιδι επιδραση στο Τερας αλλα ηταν σκοτεινη μαγεια…
Δεν ειχε χασει κανεναν ελενχο… Ενιωθε όπως πριν…
Αλλα ηταν ηδη Αργα…. Οι καθηγητες της ηταν ηδη εκει αφου ειδοποιηθηκαν από τις συμμαθητριες της…
Αποφασισαν να την θανατωσουν…
Φοβος και ντροπη κατεκλισε το σωμα της Σαρα…
Οι καθηγητες θα χρεισημοποιουσαν το Αγκαθωτο λουλουδι για να την θανατωσουν..
Ηταν από τους ασχημους θανατους οπου μεσα στην καρδια σου γεννιεται ένα λουλουδι που μεγαλωνει αγκαθωτα κλαδια που τρωνε κυριολεκτικα το από μεσα σου και σε κοβουν σε κομματια….
Η Σαρα ενιωσε κατι να την γρατσουνα μεσα στο σωμα της… Ξαφνικα βγαινει από το δερμα της ένα τεραστιο αγκαθωτο κλαδι που της κοβει το κεφαλι και κοβει ολο της το σωμα σε μικρα κομματια….

Αυτος ηταν ο σκληρος της θανατος…. Αηδιαστικος και ντροπιαστικος για καποιον που δεν εφταιγε καταβαθος….


Έχει επεξεργασθεί από τον/την Stavroylaki στις Κυρ Ιουν 16, 2013 5:30 pm, 1 φορά
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Stavroylaki
Weaboo
Weaboo
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 933
Ημερομηνία εγγραφής : 28/05/2013
Ηλικία : 19
Τόπος : From the future
Χιούμορ : Εχουμε και απο αυτο :3 !

#3ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ~The World Of Fairies [ Ulquiorra Fan fic ]   Κυρ Ιουν 16, 2013 12:55 am


ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3
 
«Συναντηση»
 
«Κυρια ξυπνηστε»
«Ποιος είναι?... ααα εσυ εισαι λινα… Τι θελεις?»

«Ηρθε ο σκοτεινος Πρασινος Ιπποτης…»
«Γιατι δεν με ειδοποιησες νωριτερα? Ηξερα ότι θα ερθει αλλα όχι από τοσο νωρις…»
«Να του πω να περιμενει?»
«Μαλιστα.. Πηγαινε»
«Στις διαταγες σας κυρια»

Μια μορφη με σκουρα σκουρα μπλε μαλλια και ματια που τα περνουσες για μαυρα ειχε σηκωθει από το τεραστιο μαυρο της κρεβατι… Παροτι δεν χρειαζοταν υπνο…. Της αρεσε να κοιμαται και να ξαπλωνει σε αυτό το τεραστιο μαυρο κρεβατι… Ηταν η Βασιλισσα της περιοχης…. Σε ένα μεγαλο παλατι γεματο φρουρους δημιουργιας της… Ειχε τις ιδιες δυναμεις με τον Ulquiorra… και ετσι ειχε καταφερει να κερδισει την περιοχη αυτή που ηταν ακριβως διπλα από το μεσαιο επιπεδο….
«Η λινα ηταν μια παρατημενη νεραιδα του μεσαιου επιπεδου που χαθηκε στο σκοταδι… την πηρα σαν υπηρετρια τοτε που ειχα μπει και εγω… Υπακουο κοριτσι…»

 
Αφου ετοιμαστηκε φορωντας το βαρυ μαυρο φορεμα και αφηνοντας τα μαλλια ελευθερα και απερηποητα προχωρησε προς το μπαλκονι οπου αφησε τον επισκεπη της…Στην δειαρκεια της διαδρομης… με την μαντικη της δυναμη… προσπαθουσε να μαθει περισοτερρα για τον σκοτεινο πρασινο ιπποτη ….
«Ulquiorra Schiffer , Ο σκοτεινος πρασινος Ιπποτης…
Καταγομενος από το Φεγγαροφως, ορφανος μεγαλωμενος στον στρατο

Περιοδος θανατου… ιδια με την δικια μου… περιεργο….
Ασος στο σπαθι… ειδικος στην σκοτεινη μαγεια…

Περι χαρακτηρα……. Κενο….
Ενδιαφερον….»

Βγανει στο μπαλκονι… Μια μαυρη μορφη με μαυρα μεγαλα φτερα κοιτουσε το φεγγαρι και το σκοταδι…
Το φεγγαρι εβγαζε ένα περιεργο φως που θυμιζε ηλιαχτιδες ηλιου… Σπανιο φαινομενο…

Σαν να ξημερωνε εμοιαζε… Μια φορα κάθε χρονο…. Λιγο πριν το μαυρο καλοκαιρι…
Η Μαυρη νεραιδα σταθηκε διπλα στον Σκοτεινο ιπποτη και κοιτουσε και αυτή το φεγγαρι…
«Κατι σου θυμιζει ε? Το τελευταιο πρωινο εν ζωη…» Ειπε η Sara κοιτωντας τον ulquiorra
«Μια μαντισσα σιγουρα θα το ηξερε αυτό..» Ειπε o Ulquiorra κοιτωντας το κενο


«Λυπαμαι μα δεν ηταν το ενστικτο της μαντισσας… Φαινεται στα σκουρα πρασινα ματια σου…»
Ειπε και απομακρηνθηκε…
Ο Ulquiorra γυρισε απορημενος… Ειδε την Sara να φευγει…
Η Sara σταθηκε γυρισμενη στην πορτα…
«Πες μου ένα πραγμα…»
Γυρισε και με τα μαυρα της ματια τον κοιταξε βαθια…
«Γιατι υπαρχει κενο στον χαρακτηρα σου?»
Τα ματια κοιτουσαν τα δικα του… προσπαθωντας να λυσουν την απορια… Αλλα τιποτα…. Μονο ένα κενο κρυβοταν μεσα στον σκοτεινο ιπποτη…
«Βασιλισσα της Νυχτας, Eπιτρεψε μου να σου πω το βασικο χαρακτηριστηκο μου…
Emptyness…
Ένα τιποτα από συναισθηματα…Εχω ξεχασει τι σημαινουν όλα αυτά…Εχω ξεχασει τι σημαινει να εχεις μια καρδια… Ισως μονο ένα συναισθημα να ανεπτυξα όταν πεθανα… Το μισος… και την εκδικηση…
Για όλα οσα εχασα… αλλα και κερδισα…
Ειμαι περηφανος για αυτό που εγινα… Είναι κατι αληθινο το σκοταδι… ξεκαθαρο…. Το φως τι είναι? Μια γλυκια υποκρισια που στο τελος δειχνει τον αληθινο της ευατο…. Το ξερω πολύ καλα αυτό… Όπως και εσυ….
Αυτό ειμαι Βασιλισσα της νυχτας και σκοτεινη μπλε νεραιδα των τριων στοιχειων…
Ενας κενος σκοτεινος ιπποτης που διψα για εκδικηση…»
Συνεχιζαν να κοιτιουνται…. Καποιος θα ελεγε ότι ενας ερωτας γεννηθηκε… Αλλα ηταν απλως μια κατανοηση για τον κοινο πονο που ειχαν…
Τα ματια γυρισαν αλλου… Η Σαρα πλησιαζε…
«Το ονομα μου για σενα είναι Sara, Ulquiorra»
Ο ulquiorra το δεχτηκε…
«Φυσικα Sara, Αλλα επιτρεψε μου να ειμαι και λιγο επισημος όπως αρμοζει σε κάθε σκοτεινο ιπποτη…»
«Ας καθησουμε καπου ευγενικε σκοτεινε ιπποτη..»
Αφου η λινα τους εφερε ένα τραπεζι και ένα γλυκο τσαι για να πιουν… Θα συζητουσαν περι των σχεδιων τους…
«Σε ακουω λοιπον, τι εχεις στο νου σου…»
«Εχουμε αρκετο στρατο στην διαθεση μας… αλλα πρεπει να παρουμε με το μερο μας τις νεραιδες του μεσαιου επιπεδου…»
«Το ξερεις ότι πρεπει να περασουμε στο μεσαιο επιπεδο ετσι?»
«Φυσικα, που είναι το προβλημα?»
«Όταν περναει ενας σκοτεινος στο μεσαιο επιπεδο περνει στην μορφη του όπως ηταν ζωντανη νεραιδα… Εισαι σιγουρος πως το θες?»
«Είναι απλως μια ψευδαισθηση… Δεν θα εχω προβλημα..»
«Ας ξεκινησουμε με αυτό λοιπον… Αυριο το πρωι θα αναχωρησουμε και θα κανονισουμε συναντηση με τους αξιωματικους του μεσαιου επιπεδου…Επιτρεψε μου να σου παραχωρησω το σπιτι μου για διαμονη…»
«Το ξερεις ότι δεν κοιμαμαι….»
«Το ξερεις όμως ότι πρεπει να κοιμηθεις…»
«…Σωστα.. Ωραια λοιπον θα μεινω…»
Ειπε αδιαφορα και σηκωθηκε να φυγει…
«Θα σε παω εγω στο δωματιο σου…»
Ειπε η Sara Και τον πηρε από το χερι…

«Δεν ξερω γιατι… Αλλα ένα αισθημα από την παλια μου ζωη μου χτυπα προκλητικα την πορτα…»
Σκεφτηκαν και οι δυο με διαφορετικο τροπο

Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
 
Παρόμοια θέματα
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1
Παρόμοια θέματα
-
» The Vampire Diaries World
» We are the world
» Foto των μελών μας
» Harry World Radio!
» It's a girls' world

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Greek Otaku Network :: Creative Otaku :: Fan Fictions-