Greek Otaku Network

Το σημείο συνάντησης όσων αγαπάμε τα manga, τα anime και τα asian drama.
 
ΦόρουμΑρχικήΗμερολόγιοΕικονοθήκηΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΕγγραφήΣύνδεση
Πρόσφατα Θέματα
» Chuunibyou demo Koi ga Shitai!
Τρι Οκτ 17, 2017 12:28 am από giorgos

» Μουσικά κομμάτια(+covers) από games
Δευ Σεπ 11, 2017 2:46 pm από RA3F3V3R

» My Neighbor, Charles (2015-)
Δευ Σεπ 11, 2017 2:32 pm από RA3F3V3R

» Nightmare Teacher (2016) Mini Series
Πεμ Σεπ 07, 2017 11:45 pm από RA3F3V3R

» The longest journey: Dreamfall
Τρι Σεπ 05, 2017 3:23 pm από RA3F3V3R

» I Am... (2017) Mini Series
Τρι Σεπ 05, 2017 3:01 pm από RA3F3V3R

» Daniel Henney
Πεμ Αυγ 31, 2017 10:31 am από RA3F3V3R

» Frozen Love (2017) Mini Series
Πεμ Αυγ 31, 2017 10:24 am από RA3F3V3R

» Bi (Rain) Artist
Τετ Αυγ 30, 2017 10:42 am από RA3F3V3R

» Best real drama kisses
Τρι Αυγ 29, 2017 12:51 pm από RA3F3V3R

» Dream Home (2010)
Κυρ Νοε 20, 2016 2:43 am από Raiden

» The Wailing (2016)
Σαβ Νοε 19, 2016 10:10 am από eva

» Τελευταίο κορεάτικο τραγούδι που ακούσατε
Σαβ Νοε 19, 2016 10:09 am από eva

» Kdrama ost
Σαβ Νοε 19, 2016 10:04 am από eva

»  ‘Mainstream’ Anime: κριτήριο για να δει κάποιος κάτι ή όχι; (Άρθρο)
Σαβ Νοε 19, 2016 10:00 am από eva

» Ookami Shoujo to Kuro Ouji ( Wolf Girl and Black Prince )
Σαβ Νοε 05, 2016 6:04 pm από eva

» Lee Min Ho
Σαβ Οκτ 22, 2016 1:42 am από nansecrets

» Train to Busan (2016)
Κυρ Σεπ 18, 2016 5:27 pm από eva

» Hana yori Dango manga
Κυρ Σεπ 18, 2016 5:26 pm από eva

» Anime χαμένος χρόνος
Τρι Αυγ 09, 2016 1:58 pm από Juohmaru

Νοέμβριος 2017
ΔευΤριΤετΠεμΠαρΣαβΚυρ
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930   
ΗμερολόγιοΗμερολόγιο
Affiliates
free forum


Terry Candy

KYRVOG KOREAN MOVIES

G.O.T
Facebook
Gotnet

Προωθήστε κι εσείς τη σελίδα σας

Μοιραστείτε | 
 

  ‘Mainstream’ Anime: κριτήριο για να δει κάποιος κάτι ή όχι; (Άρθρο)

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Juohmaru
Trainee
Trainee
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 481
Ημερομηνία εγγραφής : 29/05/2013
Ηλικία : 29
Τόπος : Αργυρουπολη (Αθηνα)

#1ΔημοσίευσηΘέμα: ‘Mainstream’ Anime: κριτήριο για να δει κάποιος κάτι ή όχι; (Άρθρο)   Τρι Αυγ 09, 2016 2:30 pm

Πρόσφατα έγραψα κάποιες σκέψεις μου υπό μορφή άρθρου για ένα ζήτημα που με απασχολούσε καιρό τώρα, σαν κυρίαρχο φαινόμενο σε πολλές συζητήσεις.. Η προκατάληψη γύρω από την λέξη Mainstream και το κατά πόσο μπορεί να απαξιώσει ένα Anime που ίσως δεν του αξίζει και να προκαταβάλλει κάποιον.
Το γνωρίζω εξ αρχής και συγνώμη γι αυτό. Μου έχει βγει υπερβολικά τεράστιο. Υπερβολικά το γνωρίζω ήδη. Ήταν η πρώτη μου απόπειρα να γράψω υπό μορφή άρθρου και μου είναι πολύ δύσκολο να περιορίζω και να συγκεντρώνω την σκέψη μου σε λίγα λόγια οπότε δεν μπόρεσα να το περιορίσω όσο θα ήθελα και θα έπρεπε.
Το πρωτότυπο έχει δημοσιευτεί στην Greek Otaku Team: [Πρέπει να είστε εγγεγραμμένοι και συνδεδεμένοι για να δείτε αυτόν το σύνδεσμο.]
Και θέλησα να κάνω μία αναδημοσίευση και εδώ! Όποιος έχει το κουράγιο και αν θέλει ας  πάρει ηρεμιστικά, υπομονή, βαθιά ανάσα και ας το διαβάσει, θα χαρώ να ακούσω γνώμες πάνω σε αυτό!
(Ελπίζω να ναι το σωστό μέρος του φόρουμ για κάτι τέτοιο)

κριτήριο για να δει κάποιος κάτι ή όχι;

Συχνά, στις συζητήσεις μεταξύ φαν, ο όρος ‘mainstream’ επαναλαμβάνεται διαρκώς, μιλώντας είτε για κάποιο συγκεκριμένο anime, είτε για την προσωπική λίστα με τα καλύτερα anime κάποιου, είτε ως οποιονδήποτε τύπο κριτικής ή περιεχομένου τους, ακόμα και των ευρύτερων γούστων του καθενός (π.χ. αντί κάποιος να πει «δεν μου αρέσουν τα shounen», συχνά λέει «δεν μου αρέσουν τα mainstream anime»).

Θα έπρεπε όμως πράγματι η λέξη ‘mainstream’ να χρησιμοποιείται κατά αυτόν τον τρόπο από τους φαν και να έχει αυτόν τον αντίκτυπο στην κρίση τους για το τι anime θα επιλέξουν να δουν; Ο σκοπός του άρθρου αυτού δεν είναι η ανάλυση αυτού του όρου αλλά η κριτική, ή η αφορμή για διάλογο, αν θέλετε, στην επίδραση, την οποία έχει, και αν αυτή θα έπρεπε να υπάρχει ή όχι. Ας το πάρουμε, λοιπόν, από την αρχή,

Τι σημαίνει η λέξη mainstream; Ως ‘mainstream’, ορίζεται κάθε τι που είναι ευρέως διαδεδομένο, το οποίο περιλαμβάνει τρόπους σκέψης και μόδα, η οποία υποστηρίζεται από την πλειοψηφία του κόσμου και γίνεται γνωστή μέσα από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Ο όρος ‘mainstream’ εμφανίζεται σε κάθε γωνιά της καθημερινότητας, όπως και στην ‘otaku’ κοινότητα. Επομένως, με τον όρο ‘maistream’ χαρακτηρίζουμε ένα anime που έχει κάνει μεγάλη επιτυχία και έχει φέρει πολλά κέρδη στην  αντίστοιχη βιομηχανία, συνήθως έχει πολλά επεισόδια (200+), είναι ευρέως διαδεδομένο και ακολουθείται από πολλούς φαν. Τις περισσότερες φορές, χαρακτηρίζοντας ένα anime ή manga με αυτόν τον όρο θέλουμε να υποδηλώσουμε πως το περιεχόμενο του είναι εντελώς κλισέ, χιλιοειπωμένο, χωρίς κάποια ιδιαίτερη πρωτοτυπία πατώντας στην εμπορικότητα και την εξιδανίκευση του από τους φαν για να μένει στην κορυφή.

Είναι γνωστό πως τα anime, ως μία ακόμα μορφή τέχνης και ψυχαγωγίας, χρησιμοποιούνται για την παραγωγή κέρδους μέσα σε ένα ευρύτερο χώρο βιομηχανίας. Ωστόσο, κάθε προϊόν προσφέρει και κάτι στον «αγοραστή» του, πέρα από το κέρδος, έτσι κι εδώ το κάθε anime έχει κάτι να προσφέρει.

Η ποιότητα του, όμως, πρέπει να κρίνεται πάντα από το πόσο mainstream είναι; Σίγουρα μέσα στα πολλά εκ των αγνώστων anime τίτλων, θα βρεθούν «διαμάντια» τα οποία αδικούνται, αλλά κάτι τέτοιο λειτουργεί και αντίστροφα; Δηλαδή, ό,τι είναι άγνωστο είναι και ποιοτικό; Το ίδιο αφορά και τα γνωστά anime. Πολλά εξ αυτών μπορεί να έχουν υψηλή ανταπόκριση σε σύγκριση με την ποιότητα ή την μοναδικότητα τους, όμως όποιο anime έχει υψηλή ανταπόκριση από το κοινό, σημαίνει πως είναι και μη ποιοτικό; Πώς μπορεί κάποιος να αποκλείσει ένα anime ή να προκαταληφθεί αρνητικά εκ των προτέρων, πριν ακόμα το δει, μόνο και μόνο επειδή είναι ‘mainstream’;

<img class="  wp-image-6919 alignleft" src="https://greekotakuteam.files.wordpress.com/2016/08/4880380-luffy_y_naruto__crossover__by_yosachun-d8berml.png" alt="4880380-luffy_y_naruto__crossover__by_yosachun-d8berml" width="200" height="100" />
Εδώ μπαίνει η κριτική άποψη του καθενός και το γούστο το οποίο έχει: αν κάποιος δει το Dragon Ball, λόγου χάρη, και δεν του αρέσει, σημαίνει ότι δεν θα δει ούτε Naruto, ούτε Bleach, ούτε οτιδήποτε παρεμφερές, επειδή όλα τα mainstream anime θα είναι σαν αυτό; Ή ότι εγώ που θα ακούσω την άποψη του, δεν θα πρέπει να το δω και να αποκτήσω δική μου άποψη επειδή είναι σίγουρο πως δεν θα αρέσει και σε εμένα παρόλο που δεν έχω μπει στον κόπο να το δω; Πώς μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τις προθέσεις ενός manga και αν αυτό που διαβάζουμε γίνεται με στόχο την ρηχή εμπορευματοποίηση ή είναι κομμάτι της ψυχής του δημιουργού του;

Από ποιο σημείο και μετά ένα manga ή anime θεωρείται mainstream; Υπάρχει κάποιο όριο στα επεισόδια, τον τρόπο δημιουργίας ή το ποσοστό δημοτικότητας που μπορεί να το καθορίσει ή είναι στο μυαλό μας απλώς και μόνο επειδή σε εμάς δεν αρέσει κάτι και βρίσκουμε ως εύκολη λύση την δημοτικότητα του για να το μειώσουμε, σε αντίθεση με τα μη δημοφιλή anime; Τι γίνεται αν ένα anime που εγώ έχω βρει, έχει μόλις εκατό θεατές και θεωρώ ότι είναι από τα καλύτερα που έχω δει, αλλά σε έναν χρόνο ξαφνικά αυτό γίνεται γνωστό πέρα ως πέρα; Έχασε αυτομάτως την ποιότητα που είχε επειδή έγινε γνωστό; Αυτομάτως από εκεί που όλοι όσοι το έβλεπαν και το πρότειναν σε άλλους, ξαφνικά θα πρέπει να το βάλουν στην ‘blacklist των mainstream’;

Έχει πράγματι λογική να παραπονιόμαστε όταν ένα καλό, αλλά όχι τόσο δημοφιλές, anime αδικείται και μένει στην αφάνεια, από τη στιγμή που μόλις γίνει γνωστό και θα έχει «δικαιωθεί» εμείς θα το βαφτίσουμε ως ένα ακόμα mainstream; Τελικά, με τι θα ήμασταν ευχαριστημένοι;

<img class="  wp-image-6917 alignright" src="https://greekotakuteam.files.wordpress.com/2016/08/3611007-4071672080-gajee.jpg" alt="3611007-4071672080-Gajee" width="100" height="100" /><strong>
Η προσωπική μου άποψη είναι ότι ακόμα και αν ένα anime φαίνεται να έχει σχετικά ίδια θεματολογία με κάποιο άλλο, αυτό δεν το καθιστά αυτομάτως αντιγραφή, ή rip off. Πολλοί φαν τείνουν να μπερδεύουν τα κοινά χαρακτηριστικά που υπάρχουν σε κάθε κατηγορία ή την κοινή θεματολογία, με αντιγραφή και να παρεξηγούν την ουσία ενός anime ή manga, χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν τις προθέσεις και το πραγματικό νόημα που θέλει να προσδώσει ο δημιουργός του. Ακόμα τυχαίνει και να υποτιμούν πλήρως τη δουλειά ενός mangaka χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν την δουλειά και την διαδικασία που χρειάστηκε για να φτάσει στα χέρια τους αυτό το αποτέλεσμα. Πολύ συχνά ακούμε χαρακτηριστικές εκφράσεις όπως «Ακόμα και εγώ θα το έκανα καλύτερο» ή  «‘Αυτό’ είναι μια κακή αντιγραφή του ‘Τάδε’» επειδή απλά δεν πληροί τα δικά τους κριτήρια. Είμαι της άποψης πως ακόμα και αν υπάρχει όντως παρόμοια θεματολογία, οι διαφορές κρίνονται στις λεπτομέρειες, στην εμβάθυνση του περιεχομένου, στον τρόπο με τον οποίο θα προβληθεί, στα συναισθήματα τα οποία θα προκαλέσει και στην οπτική γωνία υπό την οποία θα τα παρουσιάσει.

<img class="  wp-image-6918 alignleft" src="https://greekotakuteam.files.wordpress.com/2016/08/4872853-7940004152-luffy.jpg" alt="4872853-7940004152-luffy" width="100" height="100" />
Ένα παράδειγμα «κοινής θεματολογίας» για το οποίο (κατα)κρίνονται τα ‘mainstream’ anime/manga: η «Φιλία». Ένα από τα συνηθέστερα μηνύματα που τονίζονται σε πληθώρα, αν όχι πλειοψηφία, manga/anime και μπορεί να προβληθεί με περισσότερους από έναν τρόπο όπως: α) Fairy Tail: η φιλία λειτουργεί ως κινητήρια δύναμη σε κατάσταση, καθημερινότητας ή μη, αλλά και επηρεάζει την πρωταγωνιστική ομάδα κατά τη διάρκεια των μαχών, β) One Piece, η φιλία γίνεται άλλες φορές αιτία μιας σπασμωδικής ενέργειας των πρωταγωνιστών, ενώ άλλες φορές παρουσιάζεται έμμεσα, ως τρόπος ζωής, σημαντικό στοιχείο της αντίληψης του Luffy. Σε κάποιες φάσεις φαίνεται πως ο τρόπος ζωής που έχει επιλέξει η ομάδα και η ικανότητα που έχουν να δημιουργούν νέους φίλους σε κάθε τους ταξίδι τους ανταποδίδεται σε κάθε κρίσιμη στιγμή, μιας και είναι αγαπητοί ακριβώς επειδή ποτέ δεν περιμένουν κάποιο αντάλλαγμα. γ) Gungrave: η φιλία αναδεικνύεται σε πιο προσωπικό επίπεδο, εμβαθύνουμε στο συναίσθημα, τις σκέψεις, τις πράξεις και το πόσο μακριά είναι διατεθειμένος ένας άνθρωπος να φτάσει για έναν φίλο του, πώς αντιδρά όταν κάτι πάει στραβά σε μια φιλία και αν τελικά θα επικρατήσει αυτή έναντι των αρνητικών αντίκτυπων που η ίδια μπορεί να έχει προκαλέσει.

Όπως και να το δει λοιπόν κάνεις, το ίδιο θέμα έχει πολλές πτυχές προς ανάπτυξη, επομένως το κάθε anime είναι διαφορετικό και εκφράζει τις ιδέες του δημιουργού του. Οποιαδήποτε κριτική, θετική, η αρνητική, είναι δεκτή, αλλά αν δεν μας αρέσει κάποια κατηγορία ή ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζεται και αποδίδεται ένα στοιχείο ή εκτυλίσσεται μια ιστορία, δεν την κάνει αυτομάτως ίδια με τις υπόλοιπες. Δεν μπορεί να θεωρηθεί ως κριτήριο επιλογής, λόγος απόρριψης, ο ορισμός ενός anime ως ‘mainstream’, χωρίς να το έχουμε δει και να το έχουμε κρίνει με τα μάτια μας ή να έχει ολοκληρωθεί ώστε να υπάρχει πλήρης άποψη γι’ αυτό.

Αν κάτι θα είναι ωραίο για εμάς εξαρτάται πρωτίστως από τα δικά μας γούστα, τις κατηγορίες που ανήκει το anime, την ποιότητα, το σενάριο, το σχέδιο, την συνολική του επένδυση, τα οποία όμως έχουν σχέση με τα δικά μας προσωπικά κριτήρια και όχι με το κατά πόσο έχει γίνει γνωστό ή όχι ακόμα. Ο σκοπός μου δεν είναι να δώσω άφεση στα anime που παράγονται για καθαρά εμπορικούς, κερδοσκοπικούς λόγους, ούτε να αμφισβητήσω πως όντως μια δουλειά μπορεί να είναι πιο «πρόχειρη» από μία άλλη. Δεν προσπαθώ να πείσω πως όλα τα δημοφιλή anime είναι άξια τόσης προσοχής και ότι πρέπει να τα δουν όλοι. Αντίθετα, αυτό που προτείνω είναι να αποσύρουμε τις ταμπέλες ‘mainstream ή όχι’ και να δοκιμάσουμε να κρίνουμε ένα anime γι’ αυτό που είναι, ανεξαρτήτου δημοτικότητας.

<img class="  wp-image-6920 alignright" src="https://greekotakuteam.files.wordpress.com/2016/08/death-note-full-1584565.jpg" alt="DEATH.NOTE.full.1584565" width="200" height="100" />
Εδώ θα αναφερθώ σε ακόμα ένα παράδειγμα: <em>Deathnote</em>: με ποια κριτήρια είναι, με την αρνητική έννοια που συχνά προσδίδεται, ‘mainstream’; Κάνοντας ένα μικρό review, το Deathnote έχει ένα αρκετά πρωτότυπο σενάριο, χωρίς κενά, όπως και συνδυάζει έναν φανταστικό κόσμο με τον πραγματικό, δημιουργώντας μία δική του εικόνα για τα Shinigami (τους θεούς του θανάτου). Επίσης, βάζει τους πρωταγωνιστές να ενεργήσουν βάσει μιας υπόθεσης κι έτσι ξεκινάει να αναπτύσσεται μία προσγειωμένη, αλλά συγχρόνως πολύ ενδιαφέρουσα και έντονη αστυνομική έρευνα, καλύπτοντας απόλυτα το κενό που υπάρχει στις «αληθινές» αστυνομικές έρευνες, εφόσον ένας απλός άνθρωπος δεν θα μπορούσε να κατανοήσει εξ αρχής ή να λάβει υπόψιν του σε αυτές κάτι εκτός πραγματικότητας, όπως η ύπαρξη ενός τέτοιου τετραδίου. Παρόλα αυτά ο τρόπος με τον οποίο προσεγγίζουν τον υπαίτιο των ξαφνικών θανάτων είναι προσεγμένος. Η ολοένα και εντονότερη μάχη μεταξύ δύο ευφυών μυαλών καθώς και η ανάπτυξη στρατηγικής, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο αιτιολογούν τα συμπεράσματα στα οποία προβαίνουν οι αντιμαχόμενες πλευρές είναι μοναδικός. Ωστόσο, όσο τέλεια και αν φαίνονται τα μυαλά του Kira και του L, δεν είναι αλάνθαστοι και προβαίνουν σε πληθώρα λαθών κάνοντας ακόμα πιο αληθοφανή τη διαμάχη τους και αναμφίβολο το αποτέλεσμα αυτής.

<img class="  wp-image-6916 alignleft" src="https://greekotakuteam.files.wordpress.com/2016/08/34222_death_note.jpg" alt="34222_death_note" width="200" height="100" />
Από την άλλη πλευρά, όσο εξελίσσεται η ιστορία, σε προβληματίζει το πώς μπορεί να «μεταμορφωθεί» ένας άνθρωπος αποκτώντας μια τρομακτική δύναμη, να βγάλει τον πραγματικό του εαυτό στην επιφάνεια, ή ακόμα και να διαστρεβλωθεί ο πραγματικός του σκοπός μέσα από λάθος πράξεις εξαιτίας της θέσης ισχύος στην οποία βρίσκεται, ή θεωρεί ότι βρίσκεται. Όλα αυτά παρουσιάζονται με τέτοια ισορροπία που αφήνει κυριολεκτικά στον θεατή την απόφαση για το τι είναι κακό ή καλό, ποια πλευρά θα διαλέξει, αν θα θεωρήσει τον Kira ως πραγματικό σωτήρα ή έναν παρανοϊκό, για το κατά πόσο όντως πηγάζει ένας ενδόμυχος πόθος να ήμασταν στη θέση του, ή είναι μία απάνθρωπη επιλογή η χρήση του τετραδίου κατά αυτόν τον τρόπο. Φυσικά, όπως κάθε σειρά, έχει και τα αρνητικά της. Λόγου χάρη, εμένα με προβληματίζει το γεγονός του αν θα έπρεπε να συνεχίζεται από ένα σημείο και μετά, ή η σειρά με την οποία εμφανίζονται οι διώκτες του ο Kira και, σίγουρα, αν ανέλυα λεπτομερώς τη σειρά θα έβρισκα και άλλα, κατά τη γνώμη μου, αρνητικά. Όμως, τα επιμέρους στοιχεία αρκούν για να χαρακτηρίσουν ως ‘mainstream’ το σύνολο αυτής της ιστορίας; Δεν με ενοχλεί όταν ακούω μια ολοκληρωμένη κριτική γι’ αυτό, είτε είναι θετική είτε αρνητική. Όμως πόσες φορές όταν έχουμε πάει να το προτείνουμε σε ένα νέο πρόσωπο που τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα να γνωρίσει τα anime δεν έχουμε δεχτεί «ακραία» κριτική και αντίδραση, επειδή θεωρείται άκρως mainstream anime και έχει κουράσει; Ο λόγος για τον οποίο θεωρώ πως είναι από τα πρώτα anime που πολλοί από εμάς θα προτείνουμε σε έναν νέο φαν είναι επειδή, εκτός της πρωτοτυπίας του σεναρίου, πιστεύω πως είναι αρκετά προσιτό για ανθρώπους που έχουν συνηθίσει σε περιπετειώδους τύπου, αμερικάνικες, ταινίες και σειρές και ο τρόπος με τον οποίο ξεδιπλώνεται η ιστορία, σε συνδυασμό με το σχέδιο και τη μουσική του επένδυση, μοιάζει αρκετά με αυτό το στήσιμο, ώστε να γίνει μια ήπια προσαρμογή στην κουλτούρα, το ύφος και το στυλ των anime. Θεωρώ άδικο, λοιπόν, όταν βλέπω να γίνεται επίθεση σε αυτό το anime (όπως και σε άλλα φυσικά) με σκοπό την υποβάθμιση του περιεχόμενου του ως κλισέ, καθώς δεν έχει βρεθεί κάτι παρεμφερές ως σύνολο, αλλά ακόμα και οι χαρακτήρες είναι ξεχωριστοί, τους οποίους θα θυμηθούμε όταν ψάχνουμε μυαλό και στρατηγική. Τι ενοχλεί τον οποιονδήποτε όταν ένα anime κάνει επιτυχία, ακόμα και χρόνια μετά τη λήξη του, ώστε να αντιδρούμε έτσι στο άκουσμα του;

Ο καθένας μας δημιουργεί μια αγαπημένη λίστα και προτάσεις για τους υπόλοιπους, με βάση τα δικά του κριτήρια. Κάποια θα συγκλίνουν με λιγότερους ανθρώπους, κάποια με περισσότερους και με αυτόν τον τρόπο αναπτύσσεται ανταλλαγή απόψεων μεταξύ μας. Γιατί αν προτείνω οποιοδήποτε άλλο δεν θα είναι αίτιο σχολιασμού αλλά αυτό θα είναι; Και αν δεν ήταν αυτό, τότε κάποιο άλλο anime δεν θα ήταν στην θέση του ως σίγουρα προτεινόμενο; Δεν είναι υποχρεωτικό να αρέσει σε όλους, αλλά το ότι αρέσει σε μια μεγάλη μερίδα κοινού δεν το καθιστά αυτομάτως εμπορικό. Πώς μπορεί κάποιος να ορίσει ποιο θα πρέπει να είναι ένα κοινώς αποδεκτό και άξιο προσοχής anime, με αντικειμενικά κριτήρια και ποια είναι αυτά τα αντικειμενικά κριτήρια; Είναι κακό όταν αγαπάμε ένα anime και το προτείνουμε εφόσον θεωρούμε ότι του αξίζει, επειδή το κάνουν πολλοί εκτός από εμάς; Ή μήπως τελικά το κακό είναι όταν δεν ξέρουμε γιατί το αγαπάμε, ή γιατί το κατακρίνουμε;

Αναρωτιέμαι λοιπόν αν είναι σωστό να κρίνουμε με προκατάληψη κάτι πριν ακόμα το γνωρίσουμε, η ακόμα και όταν το γνωρίσουμε να αρνούμαστε να αφήσουμε την προκατάληψη μας στην άκρη και μάλιστα, έστω και άθελα μας, να επηρεάζουμε και νέο κόσμο που ψάχνει τι να δει, αντί ο καθένας μας να κρίνει με τα ίδια του τα μάτια το κάθε anime ξεχωριστά γι’ αυτό που είναι και αν ταιριάζει σε εκείνον. Όχι με κριτήριο αν έχει 12 επεισόδια ή 200, αν είναι άγνωστο ή mainstream, όχι γιατί υπάρχει η άποψη πως ό,τι είναι πολύ γνωστό, είναι και μη ποιοτικό. Είναι δόκιμο αντί να αναπτύσσεται ένας πλούσιος διάλογος, εκφέροντας εποικοδομητικά επιχειρήματα, για τα θετικά η τα αρνητικά στοιχεία μιας σειράς, όπως τα αντιλαμβάνεται ο καθένας μας, να πλαισιώνεται στην καλύτερη των περιπτώσεων, όλη μας η άποψη γύρω από τη λέξη ‘mainstream’, ακόμα και αν δεν έχουμε μπει καν στον κόπο να δούμε το anime για το οποίο μιλάμε κατά αυτόν τον τρόπο; Πόσες φορές έχουμε δει φαινόμενα υποτίμησης της αντίληψης των φαν με εκφράσεις του στυλ <em>«Σιγά τη βλακεία»</em>, ή <em>«Δες τίποτα καλύτερο και θα καταλάβεις από ποιότητα»</em>. Δηλαδή αν εγώ έχω δει 500 anime, μου απαγορεύεται να θεωρώ κορυφαίο κάποιο mainstream; Είναι πρέπον να υποτιμάμε την νοημοσύνη του άλλου που παρακολουθεί και του αρέσει μια σειρά με τον όρο «βλακεία» σαν αντικειμενική άποψη, αντί να ασκούμαι απλή κριτική σε αυτό που δεν μας αρέσει; Είναι σωστό να επικρατεί η αντίληψη σε έναν διάλογο πως ότι δεν αρέσει σε εμάς, ή είναι υπερβολικά δημοφιλές είναι και «βλακεία» η «Μη ποιοτικό»;

Εσείς τι πιστεύετε γι’ αυτό;
<p style="text-align:right;"><em>Juohmaru, 04/08/2016
</em></p>
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://www.greekotakuteam.wordpress.com
RA3F3V3R
Otaku
Otaku
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 1445
Ημερομηνία εγγραφής : 19/09/2013

#2ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ‘Mainstream’ Anime: κριτήριο για να δει κάποιος κάτι ή όχι; (Άρθρο)   Σαβ Νοε 19, 2016 6:59 am

Ωραία ερωτήματα τα οποία δεν ισχύουν μόνο για τα άνιμ, αλλά και για κάθε μορφή τέχνης. Και επειδή δεν έχω δει πολλά άνιμ θα σου απαντήσω γενικά μιας και είναι πολύ γενικοί οι προβληματισμοί σου.

Παράθεση :

Ακόμα τυχαίνει και να υποτιμούν πλήρως τη δουλειά ενός mangaka χωρίς να λαμβάνουν υπόψιν την δουλειά και την διαδικασία που χρειάστηκε για να φτάσει στα χέρια τους αυτό το αποτέλεσμα. Πολύ συχνά ακούμε χαρακτηριστικές εκφράσεις όπως «Ακόμα και εγώ θα το έκανα καλύτερο» ή  «‘Αυτό’ είναι μια κακή αντιγραφή του ‘Τάδε’» επειδή απλά δεν πληροί τα δικά τους κριτήρια.

Ο αποδέκτης δεν είναι υποχρεωμένος να λαμβάνει υπόψιν τι έκανε ο καλλιτέχνης μέχρι να δώσει το έργο του στο κοινό. Αν χώριζε όταν ξεκίναγε, αν έβγαζε τις αμυγδαλές όταν το τελείωνε κι αν στο ενδιάμεσο ταλανιζόταν από μια υπαρξιακή πάλη... Αυτά τα δεδομένα αφορούν μόνο το πολύ φανατικό κοινό και όχι τους υπόλοιπους. Από τη στιγμή που ένα έργο δημοσιοποιείται, φεύγει πλέον απ' τα χέρια και τα στενά όρια του δημιουργού, αποκτά δική του υπόσταση και είναι προς τέρψη και κρίση του καθενός μας βάσει τελικού αποτελέσματος.

Και για να έρθω στο θέμα περί μέινστριμ ή μη.
Η αλήθεια είναι ότι τέτοιες συζητήσεις γίνονται συνέχεια ανάμεσα στους σινεφίλ και έχω σιχαθεί να διαβάζω κάτι ψευτοδιανοούμενους που ό,τι άλλο πέρα από ταρκόφσκι, μπουνιουέλ, κισλόφσκι κουτουλου είναι τρασιά μόνο για τη πλέμπα....λες κι αυτοί απ' το μπιμπερό βλέπανε ταρκόφσκι και δε βλέπουν τπτ άλλο για να περάσει η ώρα. Και στον αντίποδα είναι αυτοί που βλέπουν μόνο αμερικανιές μπαμ μπουμ, σωζουμε τον κόσμο, ο κατακλυσμός έρχεται, οι εξωγήινοι επίσης και βγήκαν τα κομάντα να μας σωσουν. Ο,τι άλλο είναι πολύ κουλτουρέ γι' αυτούς.

Ε, όχι λοιπόν, δεν υπάρχει μόνο το άσπρο-μαύρο στη ζωή αλλά και 1εκ. ενδιάμεσα χρώματα και κάθε στιγμή της ζωής σου δεν έχεις τις ίδιες ανάγκες. Συνεκδοχικά, μια φορά θα θες να δεις κάτι ανάλαφρο, άλλη φορά δράση, άλλη ρομαντικό, άλλη θρίλερ και την άλλη...θα δεις και τον Ταρκόφσκι στο τσακιρ κέφι. Με την ίδια λογική την μία φορά θα σ' αρέσει ένα μέινστριμ και την άλλη κάποιο που το έχουν δει λίγοι. Και όλα αυτά πάντα μέσα από το πρίσμα της προσωπικής προτίμησης του καθενός.

Η ουσία είναι να γνωρίσουμε πρώτα κάτι για να μπορέσουμε να το κρίνουμε πέρα από φανατισμούς και όσο πιο αντικειμενικά, μέσα από την υποκειμενική υπόστασή μας, γίνεται. Και για να συμβεί αυτό πρέπει να έχουμε μια άλφα εμπειρία σχετικά με αυτό που καλούμαστε να κρίνουμε. Οπότε αλλιώς θα κρίνεις κάτι στα 15, αλλιώς στα 25, αλλιώς στα 35 και πάει λέγοντας.
Το να απορρίπτουμε κάτι χωρίς να το γνωρίζουμε δεν έχει καμία λογική. Και τι σχέση έχει με τη λέξη "αντικειμενικότητα"...; Η κριτική από την άλλη είναι θεμιτή, είδικα η αρνητική, διότι ως πιο εποικοδομητική θέτει βάσεις υγιούς διαλόγου και ανταλλαγής απόψεων που σου ανοίγουν ορίζοντες σκέψης πέρα από τον εγκεφαλικό μικρόκοσμό σου, με τις σωστές προϋποθέσεις και προθέσεις βεβαίως.
Είμαι εντελώς κατά της τελευταίας αμερικανόφερτης μόδας του "haters gonna hate" σε κάθε αρνητική κριτική. Ή την απάντηση "γιατί το είδες/ασχολείσαι αφού δε σ' αρέσει;" Χελοοοοου, αν δεν τον έβλεπα πώς θα το έκρινα; Και από πότε επιτρέπεται να εκφράζουμε μόνο τις θετικές κριτικές και για τις αρνητικές να κάνουμε τουμπέκα;

Εν κατακλείδι και συνοψίζοντας λέω:
Δεν θεωρώ ότι κριτήριο για να δεις/διαβάσεις κάτι πρέπει να έγκειται στο αν είναι μέινστριμ ή όχι -ή τουλάχιστον δεν θα έπρεπε να συμβαίνει αυτό- αλλά στο αν σου κεντρίζει το ενδιαφέρον εσένα προσωπικά το άνιμ, η ταινία, το βιβλίο κ.ο.κ.
Σίγουρα υπάρχουν διαμάντια που δεν γίνονται ποτέ μέινστριμ για χ λόγους και μένουν στην αφάνεια, αλλά σίγουρα υπάρχουν και μέινστριμ που είναι διαμάντια. Το ένα δεν αποκλείει το άλλο αλλά και κάθε τι πρέπει να κρίνεται βάσει του είδους που εκπροσωπεί και πρεσβεύει.
Τόσο απλά....δεν μπορώ τίποτ’ άλλο να πω, πιο βαθύ, πιο απλό, πιο μεγάλο....! (που λέει και ο Ελύτης). lol!
Σε κάνα-δυο χρόνια που θα ξαναπετύχει ο ένας τον άλλον...μου απαντάς!
rolling
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
eva
Otaku Total Freak
Otaku Total Freak
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 15628
Ημερομηνία εγγραφής : 09/05/2013
Ηλικία : 39

#3ΔημοσίευσηΘέμα: Απ: ‘Mainstream’ Anime: κριτήριο για να δει κάποιος κάτι ή όχι; (Άρθρο)   Σαβ Νοε 19, 2016 10:00 am

Συμφωνώ με την ανάλυση! 
Η διαφορά νομίζω είναι στο πόσο "αυθεντικός" είναι ο καλλιτέχνης όταν δημιουργεί κάτι. Αν το κάνει προσπαθώντας να εκφράσει την ψυχή του, ή αν το κάνει απλά για να έχει απήχηση σε μεγαλύτερο κοινό και να βγάλει πιο πολλά χρήματα. Το ένα δεν αποκλείει τη συνύπαρξη του άλλου μεν, αλλά όταν μπαίνει αποκλειστικά το κέρδος στη μέση, θυσιάζοντας την ψυχή στην πορεία, τότε αυτό είναι θέμα. 
Νομίζω λοιπόν ότι δεν είναι θέμα του πως εξελίσσεται κάτι, στο κάτω κάτω δεν έχουμε όλοι το ίδιο γούστο, αλλά με τι στόχο ξεκινάμε. Πολλές φορές ακόμα και εμείς οι ίδιοι σαν αποδέκτες της τέχνης, όποιας μορφής κι αν ειναι αυτή.
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
http://gotnet.forumgreek.com
 
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Greek Otaku Network :: Anime :: Anime Γενικά-